Hobby

Sommige mensen vinden de trein niks. Te duur, te traag, te vol. Ik snap dat niet. Ik ga graag met de trein. Helemaal als het druk is. Dan kom ik namelijk toe aan mijn favoriete gratis tijdverdrijf. Afluisteren.

Afluisteren is niet eens het juiste woord, want dat suggereert dat je er moeite voor moet doen. Dat hoeft nooit. Er zijn altijd mensen die zo hard praten dat je alles wel moet horen. Het kan hen kennelijk niet schelen dat iedereen van hun persoonlijke sores kan meegenieten. Of ze kunnen zich niet voorstellen dat er iemand op de wereld is die daar geen interesse in heeft. “Hobby” verder lezen

Pannenlap

Het weer werd kouder, de dagen korter en opeens overviel het me. Ik kreeg enorme zin in handwerken. Mijn vingers gingen er gewoon van jeuken. Niet zo vreemd eigenlijk, want handwerken is in de mode. Zelfs Hollywoodsterren zijn aan het breien geslagen.

Enthousiast bladerde ik dus een Libelle door, die ‘zelfmaakpatronen’ beloofde. Ik vond een werkbeschrijving van een gebreid vogelhuisje. Op de volgende bladzijde een gehaakte kerstbal. Niet precies het handwerken dat ik voor ogen had. “Pannenlap” verder lezen

Zegels plakken

Een supermarkt bij mij in de buurt heeft een geweldige spaaractie. Achterop hun kassabonnen staan zegeltjes die je moet uitknippen en opplakken. Een volle kaart kun je inwisselen voor een gratis ‘actieproduct’. Wasmiddel dat ruikt naar gemaaid gras. Crackertjes met knoflook-peterseliesmaak. Shampoo voor krullend haar.

Ik was altijd al fanatiek spaarder, maar dit heeft het spaarbeest in mij losgemaakt. Elke maand opnieuw probeer ik zoveel mogelijk te sparen met zo min mogelijk boodschappen. “Zegels plakken” verder lezen

Winnen

Het begon met een artikel dat ik las, over een vrouw die het winnen van prijzen tot haar dagtaak had gemaakt. Het meest intrigerende was de foto. Daar stond ze, omringd door alle prijzen die ze had gewonnen. Glimmend tuinmeubilair, een Amerikaanse koelkast die uit zichzelf ijsblokjes maakt en een oranje EK-scooter met de handtekeningen van het Nederlands elftal erop. Dat wilde ik ook!

Ik pakte het grondig aan. Eerst mat ik mezelf een degelijke voornaam en een zeldzame achternaam aan. Brunhilde Fiedeldij doopte ik mijn prijswinnende alter ego. Zo’n opvallende naam, die moest geluk brengen. Ik gaf Brunhilde mijn adres, want de prijzen moesten natuurlijk wel bij mij worden bezorgd. “Winnen” verder lezen