Vrije Natuur

Er zijn mensen die vinden dat Nederland geen natuur heeft. Niet omdat bijna alles is volgebouwd. Maar omdat er nog geen grasspriet uit zichzelf groeit. Er wordt geplant, gemaaid, gerooid en zelfs hele rivieren verlegd. Het is geen natuur, maar cultuur, zeggen ze. Die mensen zijn zeikerds.

Natuurlijk is er Vrije Natuur in Nederland. Gewoon alles wat niet is volgebouwd en wat geen weiland of akker is. Er zijn kleine stukjes natuur en grotere. En het mooie: allemaal gratis. Er zijn mensen die zeggen dat het wel duur is, dat we daar belasting voor betalen. Maar ook dat zijn zeikerds. “Vrije Natuur” verder lezen

Nieuwe man

Een vriendin van mij wil een man. Ze had er één, maar die was vervelend en die heeft ze de deur uit gezet. Nu wil ze een nieuwe. En ze wist ook waar ze die ging zoeken. Op internet.

Ik was bij haar op bezoek, we dronken een kopje thee en ze vroeg mij advies. Ik sputterde een beetje tegen. Ik ben niet de juiste persoon daarvoor. Want ik heb al heel lang dezelfde man en toen ik deze opdeed, was er nog geen internet.

‘Internet is beter,’ zei mijn vriendin, en ze klapte haar laptop open. ‘Niet die gratis sites, daar zitten alleen maar mannen die seks willen. Maar kijk,’ ze klikte een site open, ‘hier moet je betalen en dan brengen ze je in contact met mannen die echt bij je passen. Dat heb je niet dat gedoe wat we vroeger altijd hadden. Dat je iemand leuk vond en twee weken later ontdekte je dat hij korfbalde. Of dat hij elke week op de damclub zat.’  “Nieuwe man” verder lezen

Goed doen

Als je sommige filosofen moet geloven – en waarom zouden we dat niet doen – is er niets mooiers dan het helpen van je medemens. Altruïsme geeft namelijk een Goed Gevoel. Zo goed, daar kunnen drugs en alcohol niet tegenop. En het is nog gratis ook.

Nu bof ik, want ik heb twee kinderen, en als er één plaats is waar je veel kunt helpen, is het de basisschool. Continu zijn er ‘leesouders’, ‘knutselouders’ of ‘meefietsouders’ nodig. “Goed doen” verder lezen

Mais

Er staat al een paar weken een plastic tas in de keuken. De tas is vol, heel vol. Twee pakken rijst, één pak melk, drie kippenpoten, drie broodroosters, zes maiskolven, twee bussen kipkruiden, vier plakjes champignon, drie stukken pizza. Allemaal mini’s, die kleine plastic nepboodschappen die je een tijdje geleden kon sparen bij Albert Heijn.

De tas staat in de weg, elke keer als ik uien pak, moet ik hem opzij schuiven. Maar ik weet niet goed wat ik ermee moet, dus hij blijft maar staan. “Mais” verder lezen

Haar

Ik heb haar. Daar moet ik eigenlijk heel blij mee zijn, want er zijn genoeg leeftijdgenoten zonder haar. Weliswaar vrijwel allemaal mannen, maar toch.

Ik ben ook heus wel blij met mijn haar. Het is dik, in de zomer krijg ik zonder er iets voor te doen, blonde strengen erin, en het is nog niet eens grijs. “Haar” verder lezen

Mama

Omdat ik moderne, progressieve ouders had, sprak ik ze aan bij hun voornaam. En met je. Dat was een tijdlang mode, in bepaalde kringen, om je door je kinderen met de voornaam te laten aanspreken. Dat was modern en progressief. Dan liet je zien dat je niet autoritair en machtsbelust was. Niet ouderwets, niet rechts en niet slecht.

Mijn vriendinnen op de dorpsschool deden dat niet. Die zeiden allemaal papa en mama, of als ze wat ouderwetser werden opgevoed, pa en ma. Ze zeiden wel je. Niemand zei u. “Mama” verder lezen

Schoolpleinmaffia

In een damesblad las ik een brief over schoolpleinmaffia. Ik was die term al eens eerder tegengekomen, in een discussie op een internetforum. Het zal wel op Ouders Online zijn geweest denk ik, zo’n site waar hoogopgeleide moeders klagen over wat andere vrouwen allemaal fout doen.

Schoolpleinmaffia, de term is uiteraard niet positief bedoeld, bestaat uit moeders die op het schoolplein hangen. Dat doen zij ’s ochtends om half 9, nadat ze hun kinderen naar school hebben gebracht en als de bel allang is gegaan. En ’s middags, als ze hun kinderen weer op komen halen, om 3 uur. Maar vaak staan ze er, volgens hun critici, al om half 3. Om hun maffiose praktijken te kunnen uitoefenen. “Schoolpleinmaffia” verder lezen

Hardlopen

Hardlopen is in. Ik loop al jaren hard. Ik deed het al voordat het in was. Nu ken ik heel veel mensen die hard lopen. Ik kom ze ook wel eens tegen, hardlopers. Ze hebben altijd mooiere hardloopkleren dan ik.

Dat komt, ik koop mijn hardloopkleren altijd bij de Lidl. Die heeft twee keer per jaar een aanbieding. In de lente hebben ze hardloopkleding voor de zomer. En in de herfst hebben ze hardloopkleren voor de winter. Als mijn kleding tussen die aanbiedingen door slijt, heb ik pech gehad. Dan loop ik er gewoon mee door en wacht ik tot er weer een aanbieding is. “Hardlopen” verder lezen

Tijgeren

Als ik een klusje in huis moet doen, rommel ik meestal maar wat aan. Ik weet heus wel dat het beter is om houtwerk eerst grondig af te schuren en dan grondig schoon te maken en dan goed te gronden en dan nog een keer te schuren en dan pas te beginnen met lakken. Maar als ik mezelf eenmaal zover heb ik gekregen dat ik ga schilderen, dan vind ik één keer een beetje schuren en er dan met een lapje overheen vegen wel genoeg als voorwerk.

Zo deed ik het ook met opvoeden. Ik rommelde gewoon maar wat aan. Af en toe, niet te vaak, las ik wel eens iets over opvoeden in een tijdschrift of zo. Vaak moest ik dan hard lachen. En dan legde ik het weer weg. Ik deed gewoon wat goed voelde, en dat moest het dan maar zijn, vond ik. “Tijgeren” verder lezen

Lapzwansen

Er zijn avondmensen en ochtendmensen. Avondmensen komen ’s avonds pas op stoom. Na het avondeten, of nog beter, na de koffie na het eten, fleuren ze op. De hele dag leven ze met een mist in hun hoofd, een hoop watten die hen het denken belemmert. En dan, als de zon onder is, de gordijnen dicht en de kachel nog eens flink wordt opgepookt, komen ze eindelijk tot bloei.

Geweldige grappen, interessante one-liners, oplossingen voor het dreigend olietekort, de remedie voor het integratievraagstuk en briljante manieren om de hele wereldbevolking in één klap te verlossen van al het lijden: het komt er allemaal uit, ’s avonds. “Lapzwansen” verder lezen