Vrije Natuur

Er zijn mensen die vinden dat Nederland geen natuur heeft. Niet omdat bijna alles is volgebouwd. Maar omdat er nog geen grasspriet uit zichzelf groeit. Er wordt geplant, gemaaid, gerooid en zelfs hele rivieren verlegd. Het is geen natuur, maar cultuur, zeggen ze. Die mensen zijn zeikerds.

Natuurlijk is er Vrije Natuur in Nederland. Gewoon alles wat niet is volgebouwd en wat geen weiland of akker is. Er zijn kleine stukjes natuur en grotere. En het mooie: allemaal gratis. Er zijn mensen die zeggen dat het wel duur is, dat we daar belasting voor betalen. Maar ook dat zijn zeikerds. “Vrije Natuur” verder lezen

Nieuwe man

Een vriendin van mij wil een man. Ze had er één, maar die was vervelend en die heeft ze de deur uit gezet. Nu wil ze een nieuwe. En ze wist ook waar ze die ging zoeken. Op internet.

Ik was bij haar op bezoek, we dronken een kopje thee en ze vroeg mij advies. Ik sputterde een beetje tegen. Ik ben niet de juiste persoon daarvoor. Want ik heb al heel lang dezelfde man en toen ik deze opdeed, was er nog geen internet.

‘Internet is beter,’ zei mijn vriendin, en ze klapte haar laptop open. ‘Niet die gratis sites, daar zitten alleen maar mannen die seks willen. Maar kijk,’ ze klikte een site open, ‘hier moet je betalen en dan brengen ze je in contact met mannen die echt bij je passen. Dat heb je niet dat gedoe wat we vroeger altijd hadden. Dat je iemand leuk vond en twee weken later ontdekte je dat hij korfbalde. Of dat hij elke week op de damclub zat.’  “Nieuwe man” verder lezen

Goed doen

Als je sommige filosofen moet geloven – en waarom zouden we dat niet doen – is er niets mooiers dan het helpen van je medemens. Altruïsme geeft namelijk een Goed Gevoel. Zo goed, daar kunnen drugs en alcohol niet tegenop. En het is nog gratis ook.

Nu bof ik, want ik heb twee kinderen, en als er één plaats is waar je veel kunt helpen, is het de basisschool. Continu zijn er ‘leesouders’, ‘knutselouders’ of ‘meefietsouders’ nodig. “Goed doen” verder lezen

Mama

Omdat ik moderne, progressieve ouders had, sprak ik ze aan bij hun voornaam. En met je. Dat was een tijdlang mode, in bepaalde kringen, om je door je kinderen met de voornaam te laten aanspreken. Dat was modern en progressief. Dan liet je zien dat je niet autoritair en machtsbelust was. Niet ouderwets, niet rechts en niet slecht.

Mijn vriendinnen op de dorpsschool deden dat niet. Die zeiden allemaal papa en mama, of als ze wat ouderwetser werden opgevoed, pa en ma. Ze zeiden wel je. Niemand zei u. “Mama” verder lezen

Hardlopen

Hardlopen is in. Ik loop al jaren hard. Ik deed het al voordat het in was. Nu ken ik heel veel mensen die hard lopen. Ik kom ze ook wel eens tegen, hardlopers. Ze hebben altijd mooiere hardloopkleren dan ik.

Dat komt, ik koop mijn hardloopkleren altijd bij de Lidl. Die heeft twee keer per jaar een aanbieding. In de lente hebben ze hardloopkleding voor de zomer. En in de herfst hebben ze hardloopkleren voor de winter. Als mijn kleding tussen die aanbiedingen door slijt, heb ik pech gehad. Dan loop ik er gewoon mee door en wacht ik tot er weer een aanbieding is. “Hardlopen” verder lezen

Lapzwansen

Er zijn avondmensen en ochtendmensen. Avondmensen komen ’s avonds pas op stoom. Na het avondeten, of nog beter, na de koffie na het eten, fleuren ze op. De hele dag leven ze met een mist in hun hoofd, een hoop watten die hen het denken belemmert. En dan, als de zon onder is, de gordijnen dicht en de kachel nog eens flink wordt opgepookt, komen ze eindelijk tot bloei.

Geweldige grappen, interessante one-liners, oplossingen voor het dreigend olietekort, de remedie voor het integratievraagstuk en briljante manieren om de hele wereldbevolking in één klap te verlossen van al het lijden: het komt er allemaal uit, ’s avonds. “Lapzwansen” verder lezen

Uitverkoop

Als vrek ben ik erg gesteld op de uitverkoop. Dat heb ik niet van een vreemde. Mijn grootvader was verslaafd aan de uitverkoop. En hij had het moeilijker dan ik, want hij leefde in een tijd dat de uitverkoop nog aan vaste termijnen was gebonden.

Hij moest dus wachten, geduld hebben, de dagen aftellen. Ongedurig liep hij door de stad, keek begerig naar te dure spullen tot eindelijk weer de folders met grote schreeuwende letters en doorgestreepte cijfers in de bus vielen. Dan pakte hij zijn speciale groene, blauwe en rode pennen en begon zijn grondige uitzoekwerk. Spullen die een beetje aantrekkelijk waren afgeprijsd, kregen een groene cirkel. Spullen die enigszins aantrekkelijk waren afgeprijsd, een blauwe. En spullen die zeer voordelig waren afgeprijsd, een rode. “Uitverkoop” verder lezen

Rollebollen

‘Je zult wel gemerkt hebben dat we uit elkaar zijn.’ Hij keek me met een verbeten blik aan.

‘Nee, eigenlijk niet,’ antwoordde ik. Naar waarheid.

‘Nou, we zijn dus uit elkaar. Al drie weken.’

‘Goh,’ zei ik. ‘Vervelend.’

‘Tja. Zij moest zo nodig met een ander rollebollen.’

Ik bekeek hem nog eens goed. Rollebollen? “Rollebollen” verder lezen