Spijbelen

Bijna niets is zo fijn als vrije tijd. Je ligt op de bank, kussens in je rug, kijkt naar buiten en denkt: wat zal ik doen? Een goed boek lezen? Onkruid wieden? En dan nestel je je nog eens in je kussens en besluit: nee, dat doe ik niet. Ik blijf gewoon liggen en doe niets. Het kost niets, je wordt er niet moe van, wat wil een mens nog meer?

Er is een overtreffende trap van vrije tijd. Spijbeltijd. Tijd die je cadeau krijgt omdat je niets doet terwijl je eigenlijk iets moet. Spijbeltijd is de zaligste vrije tijd die er is. “Spijbelen” verder lezen

Hardlopen

Hardlopen is in. Ik loop al jaren hard. Ik deed het al voordat het in was. Nu ken ik heel veel mensen die hard lopen. Ik kom ze ook wel eens tegen, hardlopers. Ze hebben altijd mooiere hardloopkleren dan ik.

Dat komt, ik koop mijn hardloopkleren altijd bij de Lidl. Die heeft twee keer per jaar een aanbieding. In de lente hebben ze hardloopkleding voor de zomer. En in de herfst hebben ze hardloopkleren voor de winter. Als mijn kleding tussen die aanbiedingen door slijt, heb ik pech gehad. Dan loop ik er gewoon mee door en wacht ik tot er weer een aanbieding is. “Hardlopen” verder lezen

Sport (2)

Nou, we zijn dus geweest, vriendin R. en ik. Naar badminton. Omdat we zo nodig moesten sporten. En we vielen niet eens uit de toon. We waren niet te oud, te jong, te dik, te dun, te sportief gekleed, te amateuristisch gekleed. We vielen eigenlijk niet eens echt op. De hele sporthal was gevuld met mensen zoals zij en ik. Op het eerste gezicht dan, waren ze als zij en ik.

Want oh, wat waren ze goed allemaal. Die shuttles vlogen door de zaal heen alsof ze met explosieven werden afgeschoten. En dan wisten ze hem ook nog vrijwel altijd te raken! “Sport (2)” verder lezen

Sport

Ik weet niet hoe het zo is gekomen maar ik heb opeens met vriendin R. een afspraak gemaakt om samen te gaan sporten. En dan niet van dat slappe gesport wat vrouwen van mijn leeftijd meestal doen. Naar de sportschool op een muziekje hupsen of aan gewichten trekken en dan na drie keer niet meer gaan. Baantjes trekken in het zwembad of in een sukkeldrafje vijf kilometer hardlopen terwijl ze de laatste stand van zaken door spreken, nee, echte sport. In zo’n zaal die stinkt naar gymschoenen, plastic ballen en het angstzweet van de gymlessen die er eerder die dag zijn gegeven.

Het zal de leeftijd zijn denk ik. Ik bedoel, dat ik opeens dat maffe besluit heb genomen om te gaan sporten. Een milde midlifecrisis wellicht. Geen motorlessen maar badminton. “Sport” verder lezen