Bloembak

In de stad waar ik woon, wonen veel mensen die vinden dat de wereld beter moet. Mensen met idealen dus. Nu heb ik die eigenlijk ook wel. Weg met oorlog, enge ziektes en armoede en bij mooi weer gratis ijs bijvoorbeeld.

Maar daar houdt het eigenlijk op. Ik ben te lui om echt iets voor mijn idealen te doen.

Heel anders is dat voor veel van mijn stadgenoten. Die koppelen hun idealen aan actie. Geen acties zoals in de jaren tachtig, toen iedereen massaal de straat opging. Nee, dat is uit de mode. Moderne acties spelen zich af in de buurt. Eerst een betere buurt, dan een betere wereld, zo zal de gedachtegang wel ongeveer zijn. “Bloembak” verder lezen

Paasgedachte

Eigenlijk heb ik het niet zo op goede doelen. Ik word er altijd wat kriegelig van. En ik krijg ook een beetje jeuk. Het lijkt allemaal zo simpel, als je die goede doelen moet geloven. Gewoon een beetje geld geven, dan gaan de goede doelen precies de juiste dingen doen en hoppa: alle wereldleed is ten einde. Iedereen een beter leven en altijd gelukkig.

Ik ben best voor een betere wereld. Heel erg zelfs. En ik gun iedereen, op de hele wereld, waar dan ook, een gelukkig leven. Ik geloof alleen niet dat het zo simpel te bereiken is. En ik denk dat goede doelen met al hun goede bedoelingen vaak meer kwaad dan goed doen. “Paasgedachte” verder lezen

Mindful

In de bibliotheek waar ik vaak kom, krijgen alle boeken een sticker op de rug geplakt. Op die stickers staat een tekeningetje en daaraan kun je zien wat voor soort boek het is. Een boek over de liefde krijgt bijvoorbeeld een hart met een pijl erdoor opgeplakt. En als er hersens op het plaatje staan, met een hoofd eromheen getekend, dan weet je dat het een psychologische roman is.

Er is ook een plaatje van een heel grote hand waarvan de duim een klein poppetje naar beneden duwt. Dat is het thema onderdrukking. Maar die boeken leen ik nooit, want die vind ik niet gezellig.  “Mindful” verder lezen