Paasgedachte

Eigenlijk heb ik het niet zo op goede doelen. Ik word er altijd wat kriegelig van. En ik krijg ook een beetje jeuk. Het lijkt allemaal zo simpel, als je die goede doelen moet geloven. Gewoon een beetje geld geven, dan gaan de goede doelen precies de juiste dingen doen en hoppa: alle wereldleed is ten einde. Iedereen een beter leven en altijd gelukkig.

Ik ben best voor een betere wereld. Heel erg zelfs. En ik gun iedereen, op de hele wereld, waar dan ook, een gelukkig leven. Ik geloof alleen niet dat het zo simpel te bereiken is. En ik denk dat goede doelen met al hun goede bedoelingen vaak meer kwaad dan goed doen.

Maar thuis houd ik mijn mening een beetje voor me. Dat komt omdat O. en J. op de basisschool zitten en als er één plek in Nederland is waar ze dol zijn op goede doelen, is het wel de basisschool.

Als je kinderen veel vertelt over ellende en ze daarna lege limonadeflessen laat inzamelen om het statiegeld aan goede doelen te schenken, is dat leerzaam, schijnen ze op de basisschool te denken. Dan worden ze goede, verantwoorde burgers, met veel besef van democratie en eerlijk delen. Logisch dat zo’n school niet te veel tijd besteedt aan onbelangrijke zaken als taal en rekenen. Want misschien dat-ie er dan eindelijk komt, als deze generatie groot is, die betere wereld.

Met kerst is het het ergst, het goededoelengedoe. Want het hoort natuurlijk bij de kerstgedachte, dat we zieligerds gaan helpen. Dan stuit ik tijdens het zappen steeds per ongeluk op de misselijkmakende uitzendingen van Het Glazen Huis waarin drie enorm toffe schreeuwende dj’s heel grote wereldproblemen oplossen door plaatjes te draaien, niet te eten en flauwe grappen te maken. Met sentimentele filmpjes over schrijnende situaties proberen ze de kijkers over te halen vooral zoveel mogelijk geld te geven. Vreemd genoeg laten ze nooit filmpjes zien van wat er is gebeurd met al het geld van het jaar daarvoor, en hoeveel problemen ze daarmee hebben opgelost. (Ik heb het wel eens op hun site opgezocht. Het stond er wel, ergens in een hoekje verscholen. En het was schrikbarend weinig, wat er met al die miljoenen was gebeurd.)

Niet dat het die kijkers iets schijnt uit te maken. Die komen allemaal naar dat Glazen Huis toe, liefst midden in de nacht en ontzettend dronken. Dan zingen en schreeuwen ze wat en roepen: ‘100 euro van zuipvereniging het Lamme Bokje voor de Betere Wereld!’ En dan proppen ze een envelop in de brievenbus en dan gaan de toffe dj’s weer een leuke grap schreeuwen en rare dansjes doen en zo voelt iedereen zich erg verbonden met elkaar. Behalve ik, als ik er toevallig met toenemende misselijkheid naar zit te kijken. Ik voel me dan een enorme buitenstaander en een misantroop. Terwijl ik in het dagelijks leven doorgaans zo aardig en meelevend ben!

Het stomme is, ik zou ook niet weten hoe het anders zou moeten. Je kunt toch moeilijk verwachten dat die toffe dj’s een week lang met een grafkop treurige muziek gaan draaien terwijl in het zwarte geklede meelevende omstanders met tranen in hun ogen geld in de brievenbus proppen.

Maar O. en J. trekken zich van al mijn overpeinzingen helemaal niets aan. Die lopen in de dagen voor Kerst vrolijk met lege limonadeflessen naar school – het statiegeld is voor bedreigde dieren of kindertjes die moeten leren lezen of weet ik veel – en ze doneren met blij gemoed vuilniszakken en wc-papier in de doos voor de voedselbank.

‘De juffrouw vertelde dat het bijna Pasen is,’ vertelde J. vorige week. ‘En dat heeft dus ook met Jezus te maken, net als kerst.’ Wat leren ze toch weinig over godsdienst, dacht ik nog. En het is verdomme nog wel een katholieke school. ‘Met kerst gaan we altijd mensen helpen voor de kerstgedachte,’ ging ze verder. ‘Is dat er met Pasen ook? De Paasgedachte?’

Ik schudde lachend mijn hoofd. Gelukkig niet, wou ik zeggen. Maar ik zei het niet. ‘Als je maar weet dat je dit niet aan de juffrouw mag vertellen.’ Dat zei ik wel. Je zou ze eens op ideeën brengen.

Eén antwoord op “Paasgedachte”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *