Actie!

De laatste jaren word ik mij steeds meer bewust van een vergeten misstand in het huidige tijdsgewricht. En dat is de welhaast ondergewaardeerde positie van de kleur roze in onze samenleving.

Iedereen die wel eens in het gezelschap van kleine meisjes is geweest, weet welke betekenis de kleur roze voor hen heeft. Roze is meer dan een lievelingskleur. Roze is geweldig, roze is magisch, roze is hun leven.

Ze dragen roze maillots, roze jurken, roze pyjama’s en roze strikken in hun haar. Ze slapen tussen roze lakens, knippen ’s nachts hun roze lamp aan en steken hun voeten in roze pantoffels . Ze spelen met roze pony’s die ze roze jurkjes en roze schoenen aantrekken, ze laten hun barbies in roze jurken op roze banken zitten terwijl ze uit roze cocktailglazen nippen. Ze eten van roze borden, drinken uit roze bekers, vegen hun billen af met roze papier en het liefst zouden ze ook hun boterhammen roze beleggen. Jammer genoeg kan dat alleen met vruchtenhagel of kokosbrood en dat mag natuurlijk weer niet elke dag van hun moeder want dat is niet goed voor je tanden.

Maar ergens rond hun zesde jaar houdt het opeens op. Dan is roze kinderachtig, niet stoer en stom. Dan verdwijnen de roze pantoffels en roze pyjama’s uit hun kamers, dan belanden de roze pony’s achterin de kast en ook de barbies met hun roze schoenen, roze huiskamers en roze cocktailglazen worden steeds minder tevoorschijn gehaald. De roze rokken worden skinny jeans die om hun dunne meisjesbenen flodderen en steeds vaker kiezen ze in de winkel een groen of blauw shirt uit. Als het maar niet roze is. Want roze is kinderachtig.

En het wordt nog erger. Want als ze een jaar of dertien zijn, is er nergens meer in hun leven een roze pony of barbie te bekennen. En dan hullen meisjes zich opeens in strontbruin, oorlogsgrijs en crisiszwart, om te laten zien dat ze ‘echt volwassen’ zijn.

Eeuwig zonde.

Want die meisjes van een jaar of 4 hebben gelijk. Roze is geweldig. Roze is meer dan een kleur. Alleen al de enorme hoeveelheid soorten roze. Lichtroze, huidroze, oudroze, zachtroze, knalroze, fuchsia. Belangrijker natuurlijk is dat roze iets toevoegt aan je leven. Roze maakt blij. Roze geeft je energie. Met roze zeg je JA!!! tegen het leven. Als je je eenmaal hebt bekeerd tot roze, volgt de oplossing van het wereldleed vanzelf.

Toen ik me eindelijk hiervan bewust was, een jaar of wat geleden, heb ik meteen een roze zomerjas aangeschaft. Van zacht glimmende oudroze stof. Ik heb me er erg populair mee gemaakt op het schoolplein van groep 1 en 2. Kinderen kwamen naar me toe om zuchtend van bewondering aan mijn jas te voelen. Sommigen vertrouwden mij zelfs toe dat ze wilden dat ik hun moeder was.

Tijd dus om mijn hele garderobe te voorzien van de nodige roze accenten. Ik heb mijn best gedaan Heb roze shirts in de kast liggen, roze hemden, roze vesten, roze sokken, roze onderbroeken en roze bh’s. Maar makkelijk ging dat niet. Het is hard zoeken tussen al dat poepbruin, oorlogsgrijs of crisiszwart in de kledingwinkels. En ik heb nog steeds geen roze winterjas op de kop weten te tikken. Ook roze schoenen ontbreken.

Maar nog erger is dit.  Als ik andere vrouwen vertel van mijn bekering tot het roze, word ik vaak meewarig aangekeken. Toen ik eens voor werk een afspraak had met iemand die ik niet kende, zei ik enthousiast: ‘je herkent me aan mijn roze jas’. De lach die door de telefoon schalde, deed me bijna tegen de grond slaan.

Hoog tijd dus om in te grijpen. Om te beginnen richt ik een actiegroep op met de naam ROZE! De actiegroep heeft als enige doel: alle Nederlandse vrouwen van alle leeftijden zo vaak mogelijk in het roze. Lid worden kan via de reactiemogelijkheid onder deze blog.

Roze Rules!

2 antwoorden op “Actie!”

  1. De Stoere Vrouwen die namens het goede doel winkelstraten onveilig maken, dragen groene overalls, dat is waar, maar…. ze dragen roze pumps, roze baretten en roze winkelmandjes. Dus ik zou zeggen: sluit je aan bij de Stoere Vrouwen!

  2. Ach ja, de jaren zeventig. Met Roze heb ik niet zoveel, de jaren zeventig des te meer. En dan vooral die antie kapitalistiese opvoeding.

    Ik heb nog een geweldig (beduimeld) exemplaar van Het Geschiedenisboek. Waarin het wereld leed helder wordt verdeeld in dikke kapitalistiese mannetjes (met hoge hoeden op) en dunne uitgehongerde en -mergelde localo’s.

    Ik vind het een geweldig boek! Het is alleen wel oranje. Niet roze helaas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *