Mindful

In de bibliotheek waar ik vaak kom, krijgen alle boeken een sticker op de rug geplakt. Op die stickers staat een tekeningetje en daaraan kun je zien wat voor soort boek het is. Een boek over de liefde krijgt bijvoorbeeld een hart met een pijl erdoor opgeplakt. En als er hersens op het plaatje staan, met een hoofd eromheen getekend, dan weet je dat het een psychologische roman is.

Er is ook een plaatje van een heel grote hand waarvan de duim een klein poppetje naar beneden duwt. Dat is het thema onderdrukking. Maar die boeken leen ik nooit, want die vind ik niet gezellig. Sinds een tijdje leen ik af en toe boeken waar een yin en yangteken op staat. Er staat ook met grote letters op ‘levenskunst’. Als ik in een goeie bui ben, maak ik mezelf wijs dat dat komt omdat ik steeds spiritueler word, lastige vragen niet uit de weg ga, mezelf ontwikkel en groei als mens. Ben ik in een slechte bui dan is er maar één conclusie mogelijk. Ik heb die boeken nodig omdat ik na al die jaren er nog steeds niet in slaag een beetje rust te vinden in mijn leven. Ik bedoel, ik ben nu op een leeftijd die ik als 16-jarige heel hoog vond. Als ik zo oud was, wist ik toen zeker, dan wist ik gewoon alles. Dan twijfelde ik nergens meer aan. En nu ben ik zo oud en ik weet het nog steeds allemaal niet zeker!

Sommige van die boeken zijn best interessant. De laatste tijd had ik er toevallig een paar over mindfulness. Mindfulness is in. Ik hoor van steeds meer mensen dat ze eraan doen. Het kan ook komen doordat de mensen die ik spreek allemaal ongeveer zo oud zijn als ik en nu ook allemaal tot de conclusie komen dat ze dat beetje rust in hun leven maar eens actief moeten gaan zoeken. Omdat het er niet vanzelf is gekomen, met het klimmen der jaren.

Als ik zo’n boek lees, probeer ik het ook echt toe te passen. Ik doe een paar van die oefeningen en ik laat tot me doordringen wat er op die pagina’s wordt gezegd. Het klinkt heel aantrekkelijk. Meer rust in je leven, je niet laten meeslepen door emoties. Loslaten, daar komt het vaak op neer. En niet oordelen. Het ziet er heel makkelijk uit, zo overzichtelijk in een boek bij elkaar.

En elke keer neem ik me voor het ook echt te gaan doen, mindful leven. Maar dan gaat de telefoon die ik hijgend net op tijd opneem, moet ik nog naar de winkel rennen om snel brood voor morgen te kopen, vraagt J. of ik haar balletkleren al heb gewassen want ze heeft ze nu nodig en ontdek ik dat iedereen weer te beroerd is geweest de vuilniszak in de keuken te verwisselen. In plaats daarvan zijn ze er troep bovenop blijven gooien, net zo lang tot er een flinke berg is ontstaan, zo hoog dat de deksel niet meer dicht kan. Vloekend en zuchtend trek ik de zak omhoog en terwijl ik zie hoe er langzaam een scheur in komt waar troep doorheen begint te sijpelen, koffiedrab, een theezakje en een sinaasappelschil denk ik: dit is vast niet wat ze bedoelen met mindful leven. Zo moet het vast niet.

En dan breng ik het boekje maar weer terug naar de bibliotheek, als ik toch op weg ben naar de supermarkt voor het brood van morgen, en ik neem in plaats daarvan maar weer een boek met een sticker van een hart met een pijl erop. Want die vind ik stiekem erg ontspannend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *