Handig opvoeden

Misschien verbazingwekkend, maar soms komen vriendinnen bij mij met vragen over de opvoeding van hun kinderen. Eigenlijk gaan die vragen niet over hun kinderen en al helemaal niet over de opvoeding daarvan.

Nee, ze gaan over de schuldgevoelens van mijn vriendinnen.

Die zijn bang dat ze hun kinderen te weinig aandacht geven, te veel aandacht geven, te weinig aan ze vragen, te veel aan ze vragen, ze te veel stimuleren, ze te weinig helpen met problemen, te veel of te weinig van ze eisen, noem maar op en vul maar in. En waarom zijn ze daar bang voor?

Omdat ze denken dat hun kinderen over een tijdje, als ze mondige pubers zijn geworden, hen met verwijten om de oren komen slaan.

‘Omdat ik van jou te weinig snoep kreeg heb ik nu anorexia.’

‘Als jij me bij de tv had weggehaald, kon ik nu naar het conservatorium.’

‘Omdat jij niet elke dag tegen me zei dat ik mooi was, heb ik complexen en dus kan ik geen vriendje krijgen.’

‘Als jij had ingezien dat ik heel veel zangtalent heb, had ik nu al een hit gehad.’

Nu kun je natuurlijk aankomen met Britney Spears, – ik bedoel: hadden ze zoiets dan gewild? – of voor de slappere knieën onder ons met het argument dat je het zo goed hebt bedoeld, maar ik heb een briljantere oplossing.

Ik adviseer mijn vriendinnen een ‘pluspuntenboekje’ bij te houden. In dit boekje schrijven ze alle opofferingen op die ze voor hun kinderen over hebben.

Drie keer achter elkaar de verschrikkelijke cd van K3 gedraaid?
In het pluspuntenboekje!

Toch die afschuwelijk lelijke en ook nog dure barbie gekocht voor de verjaardag?
In het pluspuntenboekje!

Drie keer per week naar clubjes vervoerd?
In het pluspuntenboekje!

Een Bjornborg onderbroek gekocht voor 20 euro?
In het pluspuntenboekje!

Toch toegegeven en op paardrijles laten gaan?
In het pluspuntenboekje!

En komen ze als puber verhaal halen, dan hoef je alleen nog even met het boekje te wapperen. In één klap alle munitie uit handen geslagen.

En alle negatieve dingen dan, de fouten die je als opvoeder maakt? Schrijf je die in het minpuntenboekje?

Natuurlijk niet!

Die fouten verberg je, daar verzin je smoezen voor en met een beetje mazzel zijn ze het vergeten als ze puber zijn. Pas na lange confronterende psychotherapie op latere leeftijd herinneren ze het zich weer, en ja, jammer, dan ben jij zo oud dat jij het bent vergeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *