Die dieren

Laatst in een regenachtig weekend eens een stapel Jan, Jans en de kinderen tot mij genomen. Ja, die strip die vroeger in de Libelle stond. Met die ouders die Jan en Jans heten en die kinderen die Catootje en Karlijn heten. En dan is er nog zo’n jongetje bij met haren over zijn ogen. Jeroentje.

Ze waren best leuk, die Jan, Jans en de kinderen. Veel minder truttig dan in mijn herinnering. Die Jan is natuurlijk een sukkel met zijn snor en zijn duffe kapsel. Hij laat zich ook voortdurend koeioneren door zijn vrouw. En die vrouw lijkt af en toe een kreng maar is ook best aardig eigenlijk.

En ze gaan met hun tijd mee, ook grappig. In de oude albums lopen ze nog met soulpijpen. Eén keer gaat Jans zelfs naar het Waterlooplein voor een tweedehands spijkerbroek! Jan slaat tegen zijn kop van verbazing dat ze zoveel geld uitgeeft voor een afgedragen vod. In de laatste albums hebben ze computers en gameboys en skatekleding. En het kapsel van Jans, dat is elke vijf jaar anders. Ze begint met een soort suikerspin en in de loop van de jaren wordt het steeds piekeriger. Die snor van Jan en dat suffe kapsel, dat blijft wel gewoon hetzelfde.

Maar na al die jaargangen Jan, Jans en de kinderen doornemen blijf ik wel met een paar vragen zitten. De wereld van Jan en Jans is herkenbaar, gewoon, Hollands en kneuterig en echt heus af en toe grappig. Maar er zijn een paar gekke dingen in Jan en Jans universum. Jan en Jans bestaan nu bijna 40 jaar, maar ze zijn nog steeds even oud. Ook hun kinderen blijven altijd even oud. Karlijn op de middelbare school, Catootje ergens rond de 10 jaar. Okee, dat moet voor het verhaaltje.

Maar ergens in deel 20 of zo krijgen ze nog een derde kind. En dat kind wordt wél ouder! Eerst is Jans zwanger, dan is er een baby en uiteindelijk stopt dit kind met ouder worden bij een jaar of 2. Nog vreemder wordt het wanneer je er op gaat letten wat de rol van dit derde kind is. Gertje heet hij trouwens. Gertje komt alleen in de strip voor als het bij de clou past! Als het niet uitkomt, zijn Jan en Jans gewoon gezellig met hun twee oudste kinderen. Ze gaan op vakantie met z’n vieren. Ze maken zelfs een foto voor een kerstkaart zonder Gertje. En denk maar niet dat er dan wordt uitgelegd waar Gertje is. Of waarom Gertje niet met een leuke kerstmuts op de foto mag. Niks daarvan. Eén groot raadsel is het.

Het allergrootste raadsel vind ik de huisdieren van Jan en Jans. Drie zijn het er. Een tekkel, een siamees en een kater. Die kunnen praten, zij het dat Jan, Jans en de kinderen hen niet kunnen verstaan. Wij als lezer kunnen wel weer lezen wat ze zeggen. Dat is nog tot daar aan toe, als het tenminste grappig is wat ze te melden hebben. Maar die verhaaltjes over die dieren zijn zo NIET leuk! Zijn er mensen die de strips over die dieren zelfs maar lezen? Bestaat er iemand in Nederland die moet lachen om de ‘je-weet-wel’-kater?

Je-weet-wel-kater. Alleen het woord al.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *