Bruine en gele vla

Iedereen met opgroeiende kinderen komt op een dag met een schok tot het besef dat die kinderen een steeds grotere stempel op je dagbesteding gaan drukken.

Je kunt het je niet voorstellen als je nog baby’s en peuters hebt. Je rent de hele dag naar ze toe met flesjes en hapjes en luiertjes en doekjes en je rent achter ze aan om ze weg te halen bij stopcontacten, prikkeldraad en enge honden. Dit kan alleen maar beter worden, denk je. Zodra ze zelf hun boterhammen kunnen smeren, hun billen kunnen afvegen, hun veters kunnen strikken en niet meer met potloden in het stopcontact peuren, krijg ik rust. De rust waar ik nu zo naar verlang. Kan ik eindelijk op de bank neerzijgen met een kopje koffie en de zaterdagkrant.

Helaas. Smeren, vegen en strikken kunnen ze, maar daar staat tegenover dat ze steeds meer aanwezig zijn. Bijvoorbeeld op vrijdag- en zaterdagavond. Opblijven willen ze, want ‘dat mag iedereen in de klas’. En ‘iedereen in de klas’ schijnt dan naar SBS6 of RTL4 te kijken.

Goedmoedig en toegeeflijk als ik ben, liet ik ze eerst hun gang gaan. Sterker nog, ik keek gezellig mee naar meisjes van 15 die eruit zagen of ze 25 waren en die diep uitgesneden zilveren hemdjes droegen en deden of ze konden zingen waarna een jury deed of ze inderdaad konden zingen. Naar Japanners die op twintig meter hoogte probeerden te koorddansen terwijl andere Japanners ze met ballen eraf probeerden te gooien. En naar bekende Nederlanders die giechelend meldden dat ze niet wisten wat er fout was gespeld aan ‘demokrasie’.

Maar na een tijdje werd het me te veel. Ik heb niets tegen pulp en derrie, maar te is nooit goed behalve in tevredenheid, nietwaar? Op een nacht droomde ik dat Gerard Joling brullend van het lachen als een menselijke kanonskogel in zijn blote kont in een bad met bruine en gele vla werd geschoten waarna hij riep: ‘Hallo lieve mensen!’. Toen wist dat het anders moest. Maar hoe?

Een vriendin meldde opgelucht dat ze een aannemer had gebeld. Voor dertigduizend euro kon hij een tv-kamer in elkaar flansen op zolder. Een aparte tv-kamer, dat zou een uitkomst zijn. Kinderen opsluiten bij de tv, chips en cola naar binnen gooien, deur dicht. En zelf in de huiskamer gaan zitten met Bordewijk of Kafka en Beethoven op de achtergrond.

Helaas, het is een geweldig idee maar voor mij onhaalbaar omdat ik een huurkazerne bewoon en verbouwen is verboden. Nachten lag ik wakker tot ik eindelijk op een nog genialer idee kwam.

Ik heb twee koptelefoons gekocht en een splitter. Splitter in de tv, twee koptelefoons erop aansluiten en de pulp kan aan zonder dat ik er ook maar iets van merk, laat staan er eng van ga dromen. Voor minder dan vijftig euro was ik klaar.

Wat zal ik eens gaan doen met de 29.950 euro die ik heb uitgespaard?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *